KÜTÜPHANE | LENIN | Burjuva Demokrasisi ve Proletarya Diktatörlüğü

  PROLETARYA DİKTATÖRLÜĞÜ

      BU kitapçıkta konu 4 ana kesim altında incelenmektedir.

         
  1. Proletaryanın sınıf savaşımının yeni biçimleri (bir başka deyişle: yeni aşaması ve yeni görevleri) olarak proletarya diktatörlüğü.

  2.      
  3. Burjuva demokrasisinin yıkılması ve proleter demokrasinin yaratılması olarak proletarya diktatörlüğü.

  4.      
  5. Proletarya diktatörlüğü ve emperyalizmin ayırdedici özellikleri (ya da kapitalizmin emperyalist aşaması).

  6.      
  7. Proletarya diktatörlüğü ve sovyet iktidarı.

      Bu dört kesimin ele alınış planı:

1(A) PROLETARYANIN SINIF SAVAŞIMININ YENİ BİÇİMLERİ OLARAK PROLETARYA DİKTATÖRLÜĞÜ


      1. "Sosyalistler"in proletarya diktatörlüğünü anlayamamalarının başlıca nedeni sınıf savaşımı fikrini mantıksal sonucuna kadar götürmeyişleridir (Karş: Marx">

KÜTÜPHANE | LENIN | Burjuva Demokrasisi ve Proletarya Diktatörlüğü

  PROLETARYA DİKTATÖRLÜĞÜ

      BU kitapçıkta konu 4 ana kesim altında incelenmektedir.

         
  1. Proletaryanın sınıf savaşımının yeni biçimleri (bir başka deyişle: yeni aşaması ve yeni görevleri) olarak proletarya diktatörlüğü.

  2.      
  3. Burjuva demokrasisinin yıkılması ve proleter demokrasinin yaratılması olarak proletarya diktatörlüğü.

  4.      
  5. Proletarya diktatörlüğü ve emperyalizmin ayırdedici özellikleri (ya da kapitalizmin emperyalist aşaması).

  6.      
  7. Proletarya diktatörlüğü ve sovyet iktidarı.

      Bu dört kesimin ele alınış planı:

1(A) PROLETARYANIN SINIF SAVAŞIMININ YENİ BİÇİMLERİ OLARAK PROLETARYA DİKTATÖRLÜĞÜ


      1. "Sosyalistler"in proletarya diktatörlüğünü anlayamamalarının başlıca nedeni sınıf savaşımı fikrini mantıksal sonucuna kadar götürmeyişleridir (Karş: Marx, 1852).[52*]
      Proletarya diktatörlüğü, proletaryanın sınıf savaşımının yeni biçimleri içinde sürdürülmesidir. Sorunun canalıcı noktası budur, ve anlamadıkları da budur.
      Özel
bir sınıf olarak, proletarya tek başına, sınıf savaşımını yürütmeye devam eder.
     
      2. Devlet, sınıf savaşımında yalnızca bir silahtır. Kendine özgü bir-kırbaç, rien de plus!*
      Devletle ilgili eski önyargılar (karş: Devlet ve Devrim). Devletin yeni biçimleri - B kesimin konusu burda yalnızca ona bir yaklaşım.
     
      3. Kendi diktatörlüğü altında proletarya, sınıf savaşımlarının biçimleri, daha önceki biçimler gibi olamaz. Beş yeni (bellibaşlı) görev ve bunlara uygun olarak beş yeni biçim:
     

      4. (1) Sömürücülerin direnişlerinin bastırılması. Bu, bu dönemin görevi (ve içeriği) olarak, oportünistler ve "sosyalistler" tarafından tümüyle unutulmaktadır.
 
Demek oluyor ki:
      (sayfa 160) (αα) sınıf savaşımının kendine özgü (daha yüksek) şiddeti
      (ββ) kapitalizme ve onun en yüksek aşamasına uygun düşen yeni direniş biçimleri (tertipler + sabotaj + küçük-burjuvaziyi etki altına alma vb.,vb.) ve, özel olarak,
Sömürücülerin direnişi, alaşağı edilmelerinden önce başlar ve daha sonra iki yönden yeğinleşir. Sonuna dek bir savaşım ya da "dil dökerek işi tatlıya bağlamak" (Karl Kautsky, küçük-burjuvazi, "sosyalistler").

     
      5. (2) (γγ) İç savaş.
      Genel olarak devrim ve iç savaş (1649, 1793) (karş: Karl Kautsky, 1902, Toplumsal Devrim'de).
      Kapitalizmin uluslararası bağıntıları döneminde iç savaş.

     
       
       
      İç savaş ve partinin "yıkılması" (Karl Kautsky). Terör ve iç savaş.

      Emperyalist savaşın iç savaşa dönüştürülmesi. ("Sosyalistler"in bilisizlikleri ve alçakça korkaklıkları.)
      Karş: Marx, 1870[53*]: Silahlı proletarya pratiğini verir, 1871-1914 dönemi ve iç savaş dönemi.
{
      α) Rusya, Macaristan Finlandiya, Almanya.
      β) İsviçre ve Amerika
      + İç savaşın devrimci savaşlarla bileşiminin kaçınılmazlığı (karş: RKP'nin Programı).

      6. (3) Küçük-burjuvazinin, özellikle de köylülerin "yansızlaştırılması".
      Komünist Manifesto
(gerici ve devrimci, "yalnızca birbirlerine göre").

     
       
      "Yönetici sınıf'. Yönetim "özgürlük ve eşitliği" engeller.

      Agrarfrage'da
Karl Kautsky. Aynı yansızlaştırma fikri, yalnızca verballhornt.**

      "Başı çekmek", "önderlik etmek", "birlikte olmak", bu kavramların sınıf anlamları.

      Pratikte "yansızlaştırma” şu demektir

{

kuvvet yoluyla bastırma (Engels, 1895)

örnek

inandırma, vb., vb.
      desteğini sağlama, bastırma, "yalnızca birbirlerine göre".

NB

Köylü ve işçi, emekçi olarak köylü ve bir sömürücü (vurguncu, mülk sahibi) olarak köylü. "Yalnızca birbirlerine göre". Savaşımın gidişi içinde yalpalamalar. Savaşım deneyimi.
       

 
      (sayfa 161) "Tek bir gerici kitle": Engels, 1875, Komün[54*] açısından.

      7. (4) Burjuvaziden yararlanma". "Uzmanlar". Yalnızca direnişi kırma değil, yalnızca "yansızlaştırma" değil, onları işe koşmak, proletaryaya hizmet etme zorunda bırakmak.
      Karş: RKP'nin Programı. "Askerî Uzmanlar."
 

     
      8. (5) Yeni bir disiplin aşılanmasi.
      (α) Proletarya diktatörlüğü ve sendikalar.
      (β) Primler ve parça ücretleri.
      (γ) Partinin anrıdınılması ve rolü
      (δ) "Komünist Subotnikler".
 

     

II (B) BURJUVA DEMOKRASİSİNİN YIKILMASI VE PROLETER DEMOKRASİNİN YARATILMASI OLARAK PROLETARYA DİKTATÖRLÜĞÜ


      9. Diktatörlük ve "genel" kavram olarak (Karl Kautsky'ye göre "saf') demokrasi.
      Demokrasinin yadsınması olarak diktatörlük. Kimin için?
      Soyut (küçük-burjuva) demokratik görüş ve marksizm (sınıf savaşımı).
      Tanım. Kuvvet (Engels).

      Devlet ve "özgürlük" (karş: Engels, 1875).[55*]

     
      10. "Özgürlük." = Meta sahipleri için özgürlük.
      Ücretli işçiler için, köylüler için gerçek özgürlük.
      Sömürücüler için özgürlük.
      Kimin için özgürlük?
      Kimden? Neden özgürlük?
 

     
      11. "Eşitlik." Anti-Dühring'te Engels (eğer sınıfların (sayfa 162) ortadan kaldırılmasının ötesine geçerse önyargı)[56*]
      Sömürülen ile sömüren arasında eşitlik.
      Aç ile tok arasında eşitlik.
      İşçi ile köylü arasında eşitlik.
      Kimin arasinda eşitlik? Neyin arasında?
     
      12. Çoğunluğun kararı. Koşulları: gerçek eşitlik
      (kültür).
      Gerçek özgürlük.
      Karş: basın, meclis vb.
      Para, sermaye, toprak hesabını dışarda tutarak, hepsi eşittir....

     
      Meta sahiplerinin eşitliği.

     
      13. Çoğunluğun kararı
      Bunun bir başka koşulu = "insaflı" bir biçimde baskı altında tutma.
      Reformculuk ütopyası. Kapitalizmin yaldızlanması.

     
      Önce paranın boyunduruğunun, sermayenin iktidarının kaldırıp atılması, özel mülkiyetin ortadan kaldırılması, sonra bu yeni temel üzerinde "insaflılığın" yavaş yavaş gelişmesi.

     
      14. Burjuva demokratik
cumhuriyetin gerçekliği.
      Hükümetin borsa ve sermaye ile olan bağıntısı konusunda Engels,[57*]
      Yozlaşma
      dolandırıcılık

      basın
      meclis
      parlamento
      gümrük
      sermayenin baskısı
      (kamuoyu, vb.).
Burjuva baskısı, sermayenin boyunduruğu ve ücret köleliği sürdürülürken biçimsel demokrasi.

     
      15. Burjuva demokrasisinin "son sözü" olarak 1914-18 emperyalist savaşı.
      (sayfa 163)
      1918-19 "barışı".
      Dış politika.
      Ordu ve Donanma.
     
      16. Bürokrasi. Mahkemeler, militarizm.
      Parlamenter biçimlerle maskelenmiş burjuva diktatörlüğü.
 

     
      17. Çoğunluğun kararı ve çogunluğun gücü "Proletaryanın" yüzde 51'i.
     

      "Herkesin"
kararı? yalpalayanlara karşın ve sömürücüleri dıştalayarak.

      {

Emperyalist etki, küçük-burjuvazinin, vb., "yarı-proletaryanın" konumu.

}
      %20'ye karşı +%40½?
     

 
       

Referandum güdüleri (burjuva ortamı).

     
      18. Barışçıl, oylama ve sertleşen sınıf savaşımı.
     
       
       
      Sınıf savaşımını keskinleştiren iktisadi ve siyasal koşullar.

      [

Önce "karar ver", sonra sükunetle oyunu kullan.

Önce sınıf savaşımının gelişmesi.

 

Burjuva ortamının, bunların iradeyi güdüleyen gerçek koşulların ortadan kaldırılması.


     
      19. Proletarya demokrasisi koşullarında demokrasi gerçekliği.
      Demokrasinin başarıları: kongreler, toplantılar, basın, din, kadınlar, ezilen uluslar.
     
      20. Burjuva demokrasisinden proleter demokrasisine tarihsel dönüşüm.
      Birincisinin "üzerinde yükselmek", "içine sığınmak", ya da onu parçalamak mı? = Devrimle mi, yoksa devrim olmaksızın ml? Siyasal iktidarın yeni sınıf tarafından ele geçirilmesi, burjuvazinin (sayfa 164) alaşağı edilmesi, ya da sınıflar arasında bir pazarlık, bir uzlaşma mı?
 

III (C) PROLETARYA DİKTATÖRLÜĞÜ VE EMPERYALİZMİN AYIRICI ÖZELLİKLERİ


      21. Kapitalizmin en yüksek aşaması olarak emperyalizm. Kitabımın özeti.
      Tanım.
     
      22. Sömürgeler ve bağımlı ülkeler.
      Proletaryanın
kendi ülkesinin burjuvazisine karşı başkaldırması + sömürgelerdeki ve bağımlı ülkelerdeki ulusların başkaldırması.
      Devrimci proleter savaşlar ve ulusal savaşlar (karş: RKP'nin Programı).
     
      23. Toprağın Ulusal topluluk tarafından ele geçirilmesi.
      "Tek bir" zalim. Savaşımın yoğunlaşması.
      Aşamaların çeşitliliği.
 

     
      24.Proletaryanın burjuva üst katmanı.
      1852-92, Engels ve Marx.[58*]
      1872, İngiliz sendika önderleri konusunda Marx.[59*]
      Labour lieutenants of the capitalist class.***

      Sosyal-şovenizm.
      1915-17 bölünmesi. "Merkez".
      1917-19 bölünmesi (karş: RKP'nin Programı.)

     
       
       
      Başlıca iki "akım": yozlaşma ve darkafalılar.
     
       
      Vorwärts ("Radikalisierung der englischen Arbeiter") ... "eine gewisse Grösse"****
Bolşevikler.
 
      Wiener Arbeiter Zeitung, n°
180 (2 Temmuz 1919)
      Kendi konuşmasında Friedrich Adler ΣΣΣ [bütünlüğü içinde] - bir döneğin safsatası.

      25. İki Enternasyonal. Sınıfın devrimci öğelerinin diktatörlüğü.
      Bir ülke ve bütün dünya.
 

     

IV (D) PROLETARYA DİKTATÖRLÜĞÜ VE SOVYET İKTİDARI


      26. Sovyetlerin kökeni. 1905 ve 1917.
     
      27. Rusya'nın özellikleri. Kautsky: "Slavlar ve Devrim".
 

     
      28. Sovyetler ve "uzlaşma"
      Mart-Ekim 1917.
      Menşevikler ve sosyalist- devrimciler.
{

1894 (Struve) ve 1899 (Bernstein)

Menşevikler ve Sosyalist-devrimciler (1917)-1918-19-20 ...(Avrupa’da)

}
       


      29. İkinci Enternasyonal liderleri bilisizlikleri ve ahmaklıkları. Sovyetler konusunda bir şey yok.
      Ağustos 1918
kitapçığında Kautsky.
      Savaşım için sovyetler ama devlet iktidarı için değil!
     
      30. Ama proleter yığınları onu farklı görüyor: sınıf içgüdüsü!
 

     
      31. Sovyet fikrinin bütün dünyada başarılı ilerleyişi.
      Proletarya diktatörlüğünün (sayfa 166) biçimi (proletaryanın yığın hareketiyle) keşfedildi! Üçüncü Enternasyonal.

     
      Sovyet fikrinin doğrudan ve dolaylı (Alman Anayasasına alınması) zaferi.

Bu fikir yığınlara malolmuştur.
     

 


       
      32. RSSFC'nin Sovyet Anayasası.
      N. B.
onun § 23[60*]

     
      1793-94 karşısında 1917-19.

     
      Eylül-Ekim 1919
      İlk kez 1925'te yayınlandı.
     
       
      Notlar:
      *
Fazlası değil. -ç.
      ** Bir yapıtta ahlaka aykırı olan kısımların çıkartılması ya da değiştirilmesi. -ç.
      *** Kapitalist sınıfın işçi temsilcileri. -ç.
      **** İngiliz işçilerinin radikalleştirilmesi ... belli sayıda. -ç

     

SOVYET İKTİDARININ İKİ YILI