V. İ. LENİN
proleter
devrim ve dönek kautsky
KAUTSKY'NİN şu yakınlarda Viyana'da yayınlanmış bulunan Proletarya
Diktatörlüğü broşürü (Wien, 1918, Ignaz Brand, 63 sayfa), bütün ülkelerin
bütün dürüst sosyalistlerinin uzun zamandan beri sözünü ettikleri II.
Enternasyonal'in en tam, en yüz kızartıcı batkısının (iflasının) en çarpıcı
örneğini veriyor. Proleter devrim sorunu bugün birçok devletin gündeminde
pratik olarak yer alıyor. Öyleyse Kautsky'nin kişiliğinde döneğin
yanıltmacaları ile marksizmin bütünsel yadsınmasını çözümlemek büyük bir
zorunluluk taşıyor.
Ama ilkin, daha savaşın (birinci dünya savaşı -ç] başından beri, bu
satırların yazarının Kautsky'nin marksizmden koptuğunu birçok kez anımsatmak
zorunda kaldığını belirtelim. 1914'ten 1916'ya değin yurt dışında çıkan
Sosyal-Demokrat[1]
ve Komünist'te[2]
bu konuya bir dizi makale ayrılmıştı. Bu makaleler, Petrograd Sovyeti
tarafından yayınlanan bir kitap içinde bir araya getirildi: G. Zinovyev ve
N. Lenin: Akıntıya Karşı, [sayfa 13] Petrograd
1918 (550 sayfa). 1915 yılında Cenevre'de yayınlanmış ve aynı dönemde
Almanca ve Fransızcaya çevrilmiş olan bir broşürde,[3]
"kautskizm" konusunda şöyle diyordum:
"II. Enternasyonal'in en büyük otoritesi olan Kautsky, marksizmin
sözde kalan kabulünün, gerçekte onu 'struvizm' ya da 'brentanizm' durumuna (yani
Rus yazarı Struve ile Alman iktisatçısı Brentano tarafından son derece
çarpıcı bir biçimde dile getirilmiş olduğu gibi, proletarya için devrimci
olmayan 'sınıf savaşımını kabul eden liberal bir burjuva öğreti durumuna)
dönüştürmeye yol açma biçiminin son derece tipik ve parlak bir örneğini
veriyor. Plehanov'da bunun bir başka örneğini görüyoruz. Besbelli
yanıltmacalar yardımıyla, marksizm kendi canlı, devrimci ruhundan
arındırılıyor; devrimci savaşım araçları, bunların propaganda ve
hazırlanması, yığınların işte bu yönde eğitimi dışında, marksizmde ne varsa
kabul ediliyor. Her türlü ilkeyi çiğneyerek, Kautsky sosyal-şovenizmin temel
tezini, güncel savaşta ulusal savunmanın kabulünü, sollara verilen
diplomatik ve gösterişçi bir ödün ile: savaş ödeneklerinin oylamasında
çekimserlik, muhalefet anlayışının sözde kalan dışavurumu vb. ile 'uzlaştırıyor'.
1909 yılında bir devrimler çağının yakınlığı ve savaş ile devrim arasındaki
bağlar üzerine koca bir kitap yazan Kautsky; 1912 yılında yarınki savaşın
devrimci kullanımı konusundaki Basel Bildirgesini[4]
imzalayan Kautsky, bugün elinden gelen her şeyi yaparak sosyal-şovenizmi
doğrulamaya ve allayıp pullamaya çalışıyor. Plehanov gibi, tüm devrim
fikrini, dolaysız bir devrimci savaşımı amaçlayan bütün eğilimleri alaya
almak için, burjuvaziye katılıyor.
İşçi sınıfı, bu yadsımaya, bu alçaklığa, oportünizm karşısındaki bu
aşağılık yaltaklanmaya, marksizmin teorik plandaki bu inanılmaz
alçaltılmasına karşı amansız bir savaşım vermedikçe, kendi dünya devrimi
ereklerine erişemez. Kautskizm bir rastlantı sonucu değil, II.
Enternasyonal'in çelişkilerinin, marksizme, gerçekte oportünizme boyun eğme
ile birleşen sözde bağlılığın toplumsal ürünüdür"
[sayfa
14] (G. Zinovyev ve N. Lenin: Sosyalizm ve Savaş, Cenevre 1915, s.
13-14, Rusça baskı).
Sonra, 1916'da yazılan bir kitapta, Emperyalizm, Kapitalizmin Yeni
Evresi'nde[5]
(1917'de Petrograd'da yayınlandı), Kautsky'nin emperyalizm konusundaki bütün
açıklamalarının teorik yanlışlığını ayrıntılı olarak çözümledim.
Emperyalizmin Kautsky tarafından verilen tanımını yineliyordum: "Emperyalizm
son derece gelişmiş bulunan sanayi kapitalizminin bir ürünüdür. Her sanayici
kapitalist ulusun, bu bölgelerde hangi uluslar yaşarsa yaşasın, tarımsal (altı
Kautsky tarafından çizilmiş) bölgeleri kendine gitgide daha çok katma ya da
bağlama eğilimine dayanır." Bu tanımın kesinlikle yanlış olduğunu, daha
sonra oportünizm ile bir uzlaşma alanı bulmak için, emperyalizmin en derin
çelişkilerini hafifletecek biçimde "uydurulmuş" olduğunu gösterdim. Ve,
kendi emperyalizm tanımımı veriyordum: "Emperyalizm, tekellerin ve mali
sermayenin egemenliğinin kendini gösterdiği; sermaye ihracının birinci
planda önem kazandığı; dünyanın uluslararası tröstler arasındaki
paylaşılmasının tamamlandığı bir gelişme aşamasına erişmiş bulunan
kapitalizmdir." Emperyalizmin Kautsky'deki eleştirisinin, hatta kaba burjuva
eleştirisinden bile aşağı olduğunu gösterdim.
Ensonu, ağustos ve eylül 1917'de, yani 25 ekim (7 kasım 1917) Rus
proleter devriminden önce, 1918 başlarında yayınlanan bir broşür olan Devlet
ve İhtilâl'i (Marksist Devlet teorisi ve Proletaryanın Devrimdeki Görevleri)
yazdım. Orada "Marksizmin Oportünistler Tarafından Alçaltılması" başlıklı
VI. bölümde, Marx'ın öğretisini adamakıllı bozduğunu, onu oportünizme
uydurduğunu, "devrimi sözde kabul ederken gerçekte yadsıdığını" tanıtlamak
için, Kautsky'ye özel bir ilgi gösterdim.
Aslında Kautsky'nin proletarya diktatörlüğünü inceleyen broşüründeki
temel teorik yanılgısı, Marx'ın devlet öğretisinin Devlet ve İhtilal
broşüründe uzun uzadıya sergilediğim bu oportünist çapıtmaların ta kendisine
dayanır.
Bu ilk açıklamalar zorunluydu, çünkü benim
[sayfa
15] Kautsky'yi, bolşeviklerin iktidarı almasından ve, bu nedenle de,
Kautsky tarafından suçlanmalarından uzun zaman önce açıkça dönek olarak
davranmakla suçladığımı kanıtlar.
KAUTSKY MARX'I NASIL
SIRADAN BİR LİBERAL DURUMUNA DÖNÜŞTÜRÜYOR