KÜTÜPHANE

KÜTÜPHANE

Rusya’da Yeni Komünist Parti

BOYLE BIR PARTI VARDIR.

RFKP(Rusya Federasyonu Komünist Partisi) ne Komünist Muhalefet :

Andrei Brezhnev'in önderlik ettiği Yeni Komünist Parti herkesin yakından bildiği Avrupalı bir görünüm arz etse de enternasyonalizm ve sınıf dayanışması gibi geleneksel düşünceleri de korumaktadır. YKP, RFKP’YE muhalefet etmektedir. Bu parti Gennady Zyuganov'un partisinin gölgesinde var olan yeni sol kanat gruplardan biridir.

Yeni Komünist Parti: İçerden Bir Bakış

YKP gerçekten yeni bir partidir. Bir yıldan daha az bir zaman önce ortaya çıktı. uluslararası dayanışma ve sınıf dayanışması düşüncelerin dışında geleneksel komünist fikirlerden arınması ile de bütün "yeni" komünistlerden paradoksal biçimde ayrılmaktadır.

Diğer yönden YKP , RFKP lideri G.Z tarafından önerilen "Rusya Fikri"den kendisini uzak tutmakta, mali sermayeyi ve neo-liberalizmi hoş görmemektedir. YKP RFKP lideri tarafından yapılan konuşmalardan sıkıntı duyan Bati solu tarafından kabul görebilir. Zaman YKP'nin kendisini Rusya politikasında etkili bir güç olarak ortaya koyup koyamayacağını gösterecektir. Her şey Yeni Komünistlerin kendilerine bağlı olacak. Andrei Brejnev’in adıyla anılan YKP kendisini geliştirmeyi başaramazsa duruma müdahale etmek gerekli olabilir. Bütün olanlardan sonra RFKP koruması altındaki bütün muhalefetin yoğunlaşma noktası uzun bir donem için amaçsızlık olmuştur.

Asıl olarak, Komünistlerle Monarşistlerin sağ-sol ittifakı-Rusya Halkının Yurtsever Birliği (sadece RFKP alt örgütlerinden biri) 1993 Ekimindeki şiddet dalgasından sonra muhalefeti korumayı amaçlamış ve bunu da başarmıştır.

O günlerde , Rusya Halkının Yurtsever Birliği sadece daha rahat bir secim çalışması yürütebilmenin aracıydı. RFKP'nin kendisi de aşırı sağla varolan ittifakından çok mutlu değildi.

RFKP'nin ideolojik iflası Bölgelerdeki yeni parti sekreterlerinin ellerinde gerçekleşti. Moskova Parti Sekreteri Alexander Kuvayev etrafındaki gayri resmi toparlanma. O Gennadi Seleznev ve partinin diğer dokunulmaz şahsiyetlerini de kapsayan, Valentin Kupstov tarafından yönetilen partinin eski tüfeklerini kullandıktan sonra bir kenara attı. Bir sonraki adımında sağ kanat "ittifakların" eliminasyonu olması oldukça makul görünmektedir.

Özellikle Kuvayev ve Co Sergei Glaziev ve onun "sağa sürüklenmesine" karşı saldırıya geçebilirler. Glaziev, Krosnadar Bölgesindeki yönetime seçilme kampanyasında basarisiz olduğu zaman bunu yapmak çok daha kolay olacak.

RFKP dışındada bazı olaylar oluyor. RFKP üye olamayan sol kanat gruplar ( yada Parti bürokrasisi tarafından partiden atılanlar) kendi partilerinin inşası işi ile meşgul oluyorlardı. Sistemin, Moskova Belediyesine ait yasaların çıkarılmasının seçimlere bağlanması açıkça Moskova parti Komitesinin sefil bir başarısızlığı olduğu konusunda bütün gözlemcilerde hemfikirdir.

Bu seçimler ne Zyuganov ne de Kuvayev’in partinin ifade edilen amaçları için çalışmadıklarını gösterdi; gerçekte ikisi de kendilerini iktidarda bulma ve kazanma korkusu içindeydiler. 1996’daki başkanlık seçimlerinden sonra bu çeşit şüpheler ilk kez somut olarak ortaya çıktı.

Bu koşullarda Andrei Brejnev’in- Leonid Ilyic Brejnev’in torunu- M-L el kitaplarının dışında bir programla gelişi hayret verici bir basari olarak büyük bir şanstı. 40 Yaşındaki Andrei Brejnev’in dedesinden çok daha iyi olduğu gerçeğini de göz ardı edemeyiz.

Gerçeği söylemek gerekirse, Leonid Brejnev, Andrei Brejnev’in bazı söylemlerini Avrupa-komünisti olarak tanımlayabilirdi:

SBKP döneminde bazı şeyler hoş görülmedi. Eski parti liderleri onun işçi sınıfı ve giderek yoksullaşan köylülükle bağlarının zayıflaması, militan bir doğadan yoksun olusu ve burjuva parlamentarizmin çekiciliğine ilişkin söylemlerine yönelik nahoş yorumlar yapabilirlerdi. Hatta , A.B de bir profesyonel devrimcinin özelliklerini göremeyebilirlerdi. A.B Moskova Devlet Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünden mezun oldu. Eski Dış Ticaret Bakanlığı görevlisidir.

Aşağıda kendisine yöneltilen sorulara verdiği cevapları bulacaksanız:

Soru: Bu ilişkilerinizden dolayı Avrupa Komünizmi üzerine ne düşünüyorsunuz?
A.B: Son yirmi yılda dünyada ortaya çıkan bazı değişimleri anlamakta başarısız olduğunu mu söylemek istiyorsun? SBKP uzun zamandan beri yönetici ve yol gösterici bir güç değildir. SB uzun zamandır yok. Ve Rusya Federasyonu onun yerini alamaz. Dedemin zamanında arzu edilmeyen ve ikincil olarak görünen şeyler ( Avrupa Komünizmi demek istiyorum) 21. yüzyılın başlarında gelişmenin ana yönü olmuş.

Soru: Dedenizin Avrupa Komünizmini eleştirmesinin yanlış olduğunu mu söylemek istiyorsunuz?

A.B: Zamanında Avrupa Komünizmini eleştirmekle kesinlikle doğru bir şey yaptı. SBKP dağılmasına neden olan şeyler yanlıştı.- Kendi dönemini izlemeye zorunlu olan SB’nin çöküşünü anlamak noktasındaki başarısızlığıyla( belki de her şeyi çokta iyi anladılar!)

Soru: Genel olarak halk demokrasi ve özgürlük istedi. Fakat özelleştirme, yeni sınırlar ve ortak bir idealin berbat bir yoksunluğuyla karşılaştılar.

A.B: Bu ortak ideal yoksunluğu başlangıçta iyiydi. Özgürlük, ideolojik özgürlük için yapıldığını hatırlıyorum. halkın bütünlüklü bir amaçtan yoksun olanlara karşı toleranslı olmadığını anlamayı kimse başaramadı. Bazı gerçek olmayan yurtsever fikirler sağın ve solun her ikisi tarafından bugünlerde birbirlerine karıştırılıyor. Fakat nerede kaldı proletarya Enternasyonalizmi.

Soru: RFKP liderlerinin sözcük dağarcığında uzun zamandan beri "proletarya" kavramı yok...

A.B: Hiçbir zaman bu kavramı kullanmadılar. Bütün olanlardan sonra SB’de proletarya yoktu. İşçi sınıfı vardı, Sovyet çiftçileri ve Kolektif çiftliklerde köylüler vardı. Çalışan entelektüeller vardı. Şimdi proletaryaya sahibiz- bunun anlamı yoksullaşmış isçilere sahibiz artık. KP ,son zamanlara kadar tek parti olmasına rağmen proletaryanın desteğini tümüyle kaybetti. Hala 'halk karşıtı rejim" gibi sıkıcı lafları ağzında geveleyip duruyor. Artık "ortak bir halk" yok. Oleg Deripaska ve Mikhail Fridman- "halkın" üyeleri değiller. Değil mi? onların görüşü açısından rejim halk karşıtı herhangi bir şeydir.

Verili koşullarda bu basit gerçeği halka açıklamalıyız: Rusya burjuvazisi işçi sınıfının müttefiki değildir fakat çok düşük bir ücretle günde 12 saat çalışan Ukraynalılar yada Kafkasyalılar Rusya işçi sınıfının müttefikleridir.

Soru: Anılarına bakılırsa dedenizin dönemindeki komünist liderler görüşlerinde oldukça demokratik görünüyorlar. Ama yönettikleri toplum demokratik olmayan bir şeydi. Bu cifte standart hakkında neler düşünüyorsun: "Seçilmişler" için bir ideoloji diğerleri için başka bir ideoloji mi?

A.B: Evet gerçektende öyle. Politbüro üyeleri kendi aralarında ilk isimleri ile birbirlerine hitap ederlerdi. Merkez Komite aparatı içinde bürokratik yada derece farkı yoktu. Durum merkezin sayısal olarak artması ile mesafe olarak farklılaştı. Bununla birlikte toplumun değiştiğini söyleyemem. SBKP deki gelişmelerin yönü ve SSCB kamuoyu açıkça özgürlük ve demokrasi yönünde değişiyordu. Bu değişimler için rejimi yıkmamıza gerek yoktu. Vietnam, Komünist Partisinin yol göstericiliği altında tek bir kuşakta totaliter bir rejimden demokratik ve özgür bir topluma geçisin yöntemini başaran canlı bir örnekti. Vietnam halkı geçiş döneminde çok aci çekmedi. Rusya’da farklı oldu- ve bugünlerin daha iyi olduğunu sanmıyorum.

Kremlin’le birlikte RFKP son yıllarda Rusya’da olan her şeye katildi. Başka bir yönden tüm sistemi kararlı hale getirmek için karşı ağırlığa ihtiyaç var. Kendi yolumuzdan gitmeyi istemek sürpriz mi olur?

Kaynak: Novaya Gazeta Ağustos 2002